Want zoals dit Pascha was er geen gehouden, vanaf de dagen van de richters, die aan Israël leiding gegeven hadden,
en ook niet in al de dagen van de koningen van Israël of van de koningen van Juda. (2 Koningen 23:22)
Het kan een mens soms zo maar aanvliegen: waar moet het naar toe met deze wereld? Als je leest over de schijnbare eindeloze
oorlog in Oekraïne, het conflict rondom Israël en Gaza, over ellende ver weg en dichtbij. Al die narigheid kan je zelfs in z’n
greep krijgen. Je een gevoel van zinloosheid geven. Want heeft het wel zin om je in te zetten voor deze wereld als er zoveel
kommer en kwel is? Moet je dan maar gewoon voor jezelf kiezen? Er voor jezelf wat van maken en de wereld maar lekker
de wereld laten? Koning Josia verkeert ook in een positie waarin je je voor kunt stellen dat hij er het liefst het bijltje maar bij neer zou gooien.
Zeker, hij is koning van Juda, maar wat stelt dat kleine landje voor vergeleken bij het gebied waarover zijn voorvader David
regeerde? En hoe makkelijk dwalen zijn voorvaderen en zijn onderdanen niet af van het leven met God? Toch blijft Josia
luisteren naar de stem van God. En zet hij zich met al zijn kracht in. Het resultaat: Er wordt een Pascha gevierd zoals dit nog nooit
gevierd is. Pascha, de maaltijd van bevrijding en bescherming: 
God zelf zorgt voor Zijn volk. Dat is wat Josia kracht geeft: God zelf. Ook als blijkt dat het oordeel niet zal worden afgewend, blijft hij op God vertrouwen.
Omdat hij weet, ondanks het komende oordeel laat God Zijn volk niet los. Tegelijkertijd laat de voortdurende afval van Israël ook
zien dat het volk Israël niet de redder van de wereld kan zijn. Daarvoor moet God opnieuw zelf ingrijpen. En dat doet Hij ook:
de Heere schenkt zijn heil aan deze hele wereld door Zijn Zoon Jezus Christus, die zelf het oordeel ondergaat. Door Hem is er
voor een ieder die gelooft een bijzonder vooruitzicht: het eeuwige leven.
Dat vooruitzicht neemt onze verantwoordelijkheid hier en nu niet weg. Net zoals Josia zijn wij geroepen om te leven tot eer van
God. Om onze gaven en talenten in te zetten om Hem groot te maken. In tijden van bloei en groei, maar ook als het tegenzit.
Hoe? Daarvoor geeft God in Zijn woord, de Bijbel, ons telkens weer aanwijzingen. Door de Bijbel spreekt Hij u en jou aan.
Dat Woord moet je lezen!

Ds. J. Admiraal